Omschrijving
De Oude Synagoge in de Krakause wijk Kazimierz is het oudste nog bestaande synagogegebouw van Polen. Van buiten lijkt ze meer op een vesting dan op een bedehuis; binnen is ze een museum over Joods leven en gebruiken.
De dikke muren, hoge ramen en kantelen met schietgaten komen van een verbouwing in 1570, met ontleningen aan de militaire architectuur. Het resultaat is een zeldzaam bewaard gebleven voorbeeld van een Poolse vestingsynagoge.
De gebedszaal is herbouwd met zijn bima, het platform in het midden waarvan de Thora werd gelezen, en de originele aron hakodesj, de nis in de oostmuur voor de Thorarollen.
Het museum, een vestiging van het Historisch Museum van Krakau, toont het Joodse leven in de stad van geboorte tot dood: gebedsrituelen, eten, scheiding en rouw. Liturgische voorwerpen zijn te zien. De vrouwengebedsruimte uit de 17e eeuw heeft vaak tijdelijke tentoonstellingen.
Niemand weet precies wanneer ze werd gebouwd: 1407, misschien 1492. In 1570 herbouwde de Italiaanse architect Matteo Gucci haar en gaf haar het vestingachtige uiterlijk. In 1904 en 1913 volgde meer werk.
Eeuwenlang was ze het belangrijkste religieuze, sociale en organisatorische centrum van de Joodse gemeenschap van Krakau, voor het gebed en voor al het andere. In 1794 sprak Tadeusz Kościuszko hier om de Joden voor zijn opstand te winnen.
Een plaquette bij de ingang herinnert aan dat bezoek: „De Joden hebben de wereld bewezen dat ze zichzelf niet zullen sparen wanneer de mensheid er baat bij heeft.”
De Tweede Wereldoorlog wiste haar bijna uit. In 1939 ontheiligden en plunderden de Duitsers haar, stalen haar schatten en gebruikten haar als magazijn; in 1943 schoten ze dertig Poolse gijzelaars tegen haar muur dood.
Ze werd tussen 1956 en 1959 gerenoveerd en is sindsdien een museum. Ze staat aan de Szeroka-straat, het oude hart van Kazimierz, op loopafstand van Wawel.
De dikke muren, hoge ramen en kantelen met schietgaten komen van een verbouwing in 1570, met ontleningen aan de militaire architectuur. Het resultaat is een zeldzaam bewaard gebleven voorbeeld van een Poolse vestingsynagoge.
De gebedszaal is herbouwd met zijn bima, het platform in het midden waarvan de Thora werd gelezen, en de originele aron hakodesj, de nis in de oostmuur voor de Thorarollen.
Het museum, een vestiging van het Historisch Museum van Krakau, toont het Joodse leven in de stad van geboorte tot dood: gebedsrituelen, eten, scheiding en rouw. Liturgische voorwerpen zijn te zien. De vrouwengebedsruimte uit de 17e eeuw heeft vaak tijdelijke tentoonstellingen.
Niemand weet precies wanneer ze werd gebouwd: 1407, misschien 1492. In 1570 herbouwde de Italiaanse architect Matteo Gucci haar en gaf haar het vestingachtige uiterlijk. In 1904 en 1913 volgde meer werk.
Eeuwenlang was ze het belangrijkste religieuze, sociale en organisatorische centrum van de Joodse gemeenschap van Krakau, voor het gebed en voor al het andere. In 1794 sprak Tadeusz Kościuszko hier om de Joden voor zijn opstand te winnen.
Een plaquette bij de ingang herinnert aan dat bezoek: „De Joden hebben de wereld bewezen dat ze zichzelf niet zullen sparen wanneer de mensheid er baat bij heeft.”
De Tweede Wereldoorlog wiste haar bijna uit. In 1939 ontheiligden en plunderden de Duitsers haar, stalen haar schatten en gebruikten haar als magazijn; in 1943 schoten ze dertig Poolse gijzelaars tegen haar muur dood.
Ze werd tussen 1956 en 1959 gerenoveerd en is sindsdien een museum. Ze staat aan de Szeroka-straat, het oude hart van Kazimierz, op loopafstand van Wawel.