Omschrijving
Het Nationaal Museum in Krakau is het grootste museum van Polen, met zo'n 780.000 objecten. De collecties lopen van klassieke archeologie tot hedendaagse kunst, met een bijzondere kracht in Poolse schilderkunst. Het is verspreid over twaalf vestigingen in de stad.
Het Hoofdgebouw, aan de 3 Maja-laan, is de plek om Poolse kunst te zien. De grote galerij van de 20e en 21e eeuw loopt van Malczewski, Wyspiański en Boznańska tot Tadeusz Kantor en Wilhelm Sasnal.
Er is ook sierkunst, van middeleeuws metaalwerk en glas-in-lood tot meubels, en een van Polens grootste tapijtcollecties. Een galerij van wapens en kleuren toont harnassen, sabels en militaire regalia uit de 12e tot de 20e eeuw.
Van de vestigingen is het Czartoryski-museum het bekendst, thuis van Leonardo's Dame met de hermelijn. Andere zijn de Sukiennice-galerij op het Hoofdplein, het Jan Matejko-huis en het Józef Mehoffer-huis.
Het museum begon met een schenking. Op 7 oktober 1879 schonk de schilder Henryk Siemiradzki zijn doek Neros fakkels aan de stad, die het museum eromheen stichtte, in enkele zalen van de Lakenhal.
Schenkingen van Polen in binnen- en buitenland bleven het vullen. Het museum heeft 21 afdelingen, 11 galerijen en een dozijn restauratieateliers, en ontving in 2023 meer dan 1,85 miljoen bezoekers.
Het Hoofdgebouw heeft een bewogen eigen verhaal. De bouw begon in 1934 en bij het uitbreken van de oorlog was het gebouw nog niet af. De Duitsers gebruikten het als casino. Het werd pas in 1992 voltooid, achtenvijftig jaar na de start.
De oorlog liet een wond na. Duitse troepen plunderden de collecties, en meer dan duizend werken worden nog steeds vermist. Daaronder is een schilderij van Pieter Bruegel de Oude, De strijd tussen Carnaval en Vasten, dat volgens Polen nu in Wenen hangt.
Een ander verlies is een portret van Rafaël. Veel werken werden na de oorlog teruggevonden, maar de vermiste blijven op een lijst staan en het onderzoek van het museum daarnaar gaat door.
Het Hoofdgebouw, aan de 3 Maja-laan, is de plek om Poolse kunst te zien. De grote galerij van de 20e en 21e eeuw loopt van Malczewski, Wyspiański en Boznańska tot Tadeusz Kantor en Wilhelm Sasnal.
Er is ook sierkunst, van middeleeuws metaalwerk en glas-in-lood tot meubels, en een van Polens grootste tapijtcollecties. Een galerij van wapens en kleuren toont harnassen, sabels en militaire regalia uit de 12e tot de 20e eeuw.
Van de vestigingen is het Czartoryski-museum het bekendst, thuis van Leonardo's Dame met de hermelijn. Andere zijn de Sukiennice-galerij op het Hoofdplein, het Jan Matejko-huis en het Józef Mehoffer-huis.
Het museum begon met een schenking. Op 7 oktober 1879 schonk de schilder Henryk Siemiradzki zijn doek Neros fakkels aan de stad, die het museum eromheen stichtte, in enkele zalen van de Lakenhal.
Schenkingen van Polen in binnen- en buitenland bleven het vullen. Het museum heeft 21 afdelingen, 11 galerijen en een dozijn restauratieateliers, en ontving in 2023 meer dan 1,85 miljoen bezoekers.
Het Hoofdgebouw heeft een bewogen eigen verhaal. De bouw begon in 1934 en bij het uitbreken van de oorlog was het gebouw nog niet af. De Duitsers gebruikten het als casino. Het werd pas in 1992 voltooid, achtenvijftig jaar na de start.
De oorlog liet een wond na. Duitse troepen plunderden de collecties, en meer dan duizend werken worden nog steeds vermist. Daaronder is een schilderij van Pieter Bruegel de Oude, De strijd tussen Carnaval en Vasten, dat volgens Polen nu in Wenen hangt.
Een ander verlies is een portret van Rafaël. Veel werken werden na de oorlog teruggevonden, maar de vermiste blijven op een lijst staan en het onderzoek van het museum daarnaar gaat door.