Omschrijving
De Corpus Christi-kerk is een grote gotisch-barokke kerk in de Krakause wijk Kazimierz, van baksteen gebouwd en beheerd door de Reguliere Kanunniken van Lateranen. Van buiten is het een eenvoudige, hoge bakstenen kerk; het barokke interieur is waarvoor mensen komen.
Het eerste om te zien is het hoofdaltaar, 21 meter hoog en bedekt met bladgoud. Vlakbij worden de gesneden koorbanken gerekend tot de mooiste van Midden-Europa. Het hele interieur is rijk en het is makkelijk om lang omhoog te blijven kijken.
Zoek dan de preekstoel uit 1750, gevormd als een boot met riemen, een net en een zeil, gedragen door zeemeerminnen en dolfijnen. Het is de bekendste eigenaardigheid van de kerk en het detail dat je onthoudt.
Het orgel is het grootste van Krakau, met 5950 pijpen. Het instrument werd geplaatst tussen 1958 en 1963 en bevat onderdelen uit de jaren 1770. De secties staan tot 70 meter van elkaar.
Dit is de legende van de kerk. Dieven stalen een verguld ostensorium uit een kerk, ontdekten dat het maar koper was en gooiden het in een moeras. Daar begonnen mysterieuze lichten te schijnen, dag en nacht.
Koning Casimir de Grote zwoer, zo luidt het verhaal, op diezelfde plek een kerk te bouwen. Hij stichtte Corpus Christi in 1335, en het werk ging in fasen door van ongeveer 1340 tot het midden van de 15e eeuw. Kazimierz was toen een eigen stad.
In 1404 haalde koning Władysław Jagiełło de Reguliere Kanunniken, wier klooster nog steeds aan de kerk grenst. Daarna, in 1655, kwamen de Zweden: tijdens de invasie die bekendstaat als de Zondvloed plunderden soldaten de kerk kaal.
Daarom is het interieur zo rijk barok: het werd na de schade opnieuw ingericht. Hier ligt Bartolomeo Berrecci, de renaissancearchitect van de Sigismundkapel op de Wawel.
De kerk staat aan de Bożego Ciała-straat, op korte loopafstand van de oude joodse wijk, en behoort tot het Historisch Centrum van Krakau, een UNESCO-werelderfgoed.
Het eerste om te zien is het hoofdaltaar, 21 meter hoog en bedekt met bladgoud. Vlakbij worden de gesneden koorbanken gerekend tot de mooiste van Midden-Europa. Het hele interieur is rijk en het is makkelijk om lang omhoog te blijven kijken.
Zoek dan de preekstoel uit 1750, gevormd als een boot met riemen, een net en een zeil, gedragen door zeemeerminnen en dolfijnen. Het is de bekendste eigenaardigheid van de kerk en het detail dat je onthoudt.
Het orgel is het grootste van Krakau, met 5950 pijpen. Het instrument werd geplaatst tussen 1958 en 1963 en bevat onderdelen uit de jaren 1770. De secties staan tot 70 meter van elkaar.
Dit is de legende van de kerk. Dieven stalen een verguld ostensorium uit een kerk, ontdekten dat het maar koper was en gooiden het in een moeras. Daar begonnen mysterieuze lichten te schijnen, dag en nacht.
Koning Casimir de Grote zwoer, zo luidt het verhaal, op diezelfde plek een kerk te bouwen. Hij stichtte Corpus Christi in 1335, en het werk ging in fasen door van ongeveer 1340 tot het midden van de 15e eeuw. Kazimierz was toen een eigen stad.
In 1404 haalde koning Władysław Jagiełło de Reguliere Kanunniken, wier klooster nog steeds aan de kerk grenst. Daarna, in 1655, kwamen de Zweden: tijdens de invasie die bekendstaat als de Zondvloed plunderden soldaten de kerk kaal.
Daarom is het interieur zo rijk barok: het werd na de schade opnieuw ingericht. Hier ligt Bartolomeo Berrecci, de renaissancearchitect van de Sigismundkapel op de Wawel.
De kerk staat aan de Bożego Ciała-straat, op korte loopafstand van de oude joodse wijk, en behoort tot het Historisch Centrum van Krakau, een UNESCO-werelderfgoed.